Hallo, hier is ze weer. De sentimentele muts die altijd dacht nooit een sentimentele muts te worden. Mislukt!  Mijn kleine meisje is vandaag niet zo’n heel klein meisje meer. Nore is vandaag precies een half jaar. 6 maanden.. 6 he-le maanden…

En ik kan dit toch niet ongemerkt voorbij laten gaan. Tenslotte zijn we nu even ver af van het moment dat Nore werd geboren als dat we in de buurt zijn van haar 1e verjaardag. Zo da’s ff lekker op de feiten vooruit lopen hé! Maar hé, het is niet niks hoor..175 Toen Nore werd geboren was het ( oke, alleen de eerste anderhalve week ) een heel rustig, klein poppetje dat meer sliep dan dat ze wakker was. Ik leefde nog in een roze bubbel en was me zoiezo niet zo bewust van wat er allemaal gebeurde. Nu, 6 maanden later ben ik weer aardig bijgetrokken, sta ik voor zover ik weet wel weer met 2 benen op de grond en hebben we een ritme.. ( haha grapje hoor..) Nou ja, wat ik dus bedoel te zeggen is dat er een hoop veranderd is in de afgelopen 6 maanden. Niet alleen op Nore-gebied maar ook op emotioneel vlak. Sinds ik moeder ben geworden vind ik het een verplichting aan mezelf om soms ietsiepietsie beter na te denken over dingen. Tenslotte kan niet alles even ‘zomaar’ maar is er soms een planning nodig om even ergens naar toe te gaan. Iets met middagslaapjes en flesjes zeg maar. Daarnaast vind ik het van belang dat ik probeer wat tijd vrij te maken voor mezelf. Ja, ik werk nog steeds aardig wat uurtjes. Ik vind mijn werk leuk en kan hier echt mijn ei in kwijt. Ik werk tussen de  24 en 45 uur per week en vind dit goed te doen. Waar sommige het heerlijk vinden om thuis te blijven of het met een stuk minder uur ook prima vinden heb ik dat ( tot nu toe ) niet. Maar goed, zoals ik al zei dat betekend dat je soms ook even tijd voor jezelf vrij moet maken. De keuken is mijn ontspanning en terwijl Nore toekijkt vanuit haar kinderstoel die ik in de keuken zet kook ik. Ook Netflix is een ideaal ontspanningssysteem. Als René een avondje weg is duik ik lekker op de bank met een leuke serie of ik duik ( niet letterlijk hoor ) in bad en zet op de laptop Netflix aan. Dat zijn echte relaxmomenten en na al die nachtjes zonder slaap ben ik daar soms best aan toe. Want hoe het slapen gaat met dit meisje van 6 maanden? Nog niet helemaal zoals het zou moeten helaas. ( of was het nou helemaal niet?) Buiten dat om is ze wel heel vrolijk en vooral heel beweegelijk! Madam zit niet stil! Als ze zich heel boos maakt kan ze zelfs al op haar knieën zitten in de kruipstand! Verder rolt ze zichzelf de hele kamer door, kan sinds kort spetteren ( bedankt voor het oefenen opa ) en eet ze supergoed. Want hoe moeizaam haar flessen soms gaan des te makkelijker gaat het vaste voedsel bij mevrouw. Fruithapjes, gepureerde groenten..ze vind het allemaal lekker!

20160314_173032

Aan de bietjes met bijpassende kleur slab!

6 maanden.. cliché maar wat gaat het hard. Iedere dag zie ik nieuwe dingetjes en ontwikkelingen. Ze zit/ligt/staat bijna geen moment stil is heel energiek en als ze na haar avondflesje nog even bij me ligt kan ik daar zo van genieten. Dat kleine slapende lijfje bovenop me.. Wat is het mooi om haar moeder te mogen zijn.  Ik vind het een voorrecht!