Nummer 26

A mother is she who can take the place of all others, but whose place no one else can take.

Waarom blog ik eigenlijk?

betaald_bloggenKort geleden zat ik met een vriendin ( ik zal je echte naam niet noemen vanwege privacygevoeligheid, dus ik noem je AA , je bent tenslotte de enige die dit snapt ) bij te babbelen over van alles en nog niets. We kwamen op mijn blog uit en stuitte eigenlijk samen op de vraag waarom ik blogde. Wat voor toevoeging heeft het voor mij ( of een ander?) 

Voordat ik deze blog had, schreef ( nee, typte ) ik dingen uit voor mezelf. Ik hield een soort van digitaal dagboek bij na het overlijden van mijn moeder. Ik vond het prettig herinneringen levend te houden en tegelijkertijd leegde het mijn hoofd. Ik vond het vroeger al heerlijk om kleine verhaaltjes te schrijven en ik merkte dat ik het in de vingers had om dingen concreet op papier te krijgen. Schrijven is mijn uitlaatklep, ik kan er mijn emotie in kwijt en ik vind het prettig om sommige stukken op een later tijdstip nog eens over te lezen. In al die jaren heb ik behoorlijk wat geschreven en flink wat materiaal verzameld waar ik vast en zeker een boek mee zou kunnen vullen. Het mooie hiervan vind ik dat ik er een groei in heb gemaakt. Niet alleen in het schrijven zelf maar ook in het emotionele aspect daarvan.

Maar goed to the point. Na het overlijden van mijn moeder vroegen een hoop mensen steeds hoe het ging met mij. Ik vond dat lastig want om nou midden in de supermarkt te vertellen dat het soms klote ( pardon!) gaat ging me een beetje te ver maar om nu altijd mooi weer te moeten spelen, dat houd niemand vol. Na lang twijfelen besloot ik dus te beginnen aan deze blog. Best wel heftig want ondanks dat ik zelf kan bepalen wat ik schrijf moet het ook interessant blijven en lekker leesbaar. Voor mij is dit een soort trechter, waar ik al mijn ideeën die in mijn hoofd zitten in kan uitwerken. Er staat nog heel veel in concept waar ik nog niet tevreden over ben, of die ik ( nog) niet durf te plaatsen omdat ik me daar nog te kwetsbaar in voel.  Ik merk dat het als prettig word ervaren, de manier waarop ik schrijf, en dat de receptjes worden uitgeprobeerd ( leuk!) Waar ik in het begin wel eens twijfelde of mensen wel geïntresseerd waren in mijn leven kan ik aan de statistieken zien dat er veel mensen zijn die mee lezen ( en leven). Bijzonder want er is vast een heel zwikkie die ik niet ken maar deze blog via mijn Instagram profiel lezen. En dat betekend dat sommige mij niet persoonlijk kennen, maar aan de hand van deze blog mij toch aardig (leren te ) kennen. Mocht je feedback hebben of wil je eens een onderwerp inbrengen waar ik over schrijf stuur me dan gerust een (prive) berichtje. Vind ik leuk!

AA: bedankt dat je zo heerlijk eerlijk bent en ervoor zorgt dat ik hier weer eens over nadenk en me bewust ben van wat ik doe! Proost mate! =)

« »

© 2018 Nummer 26. Thema door Anders Norén.