DSC_0862Dag lief meisje van me,

Daar ben ik weer, die sentimentele muts die graag brieven aan je schrijft. Je bent alweer 8 maanden. Ik vraag me serieus af welke grote dame mijn kleine babytje heeft opgegeten… Nu zit ik misschien in de ontkenningsfase want hallo, 8 hele maanden is nogal wat hoor! Inmiddels tijger je de hele kamer rond en kun je los zitten. Je bent behoorlijk…ehm…actief dus iedere 5 minuten kan ik zoeken waar je nu weer bent gebleven. Hoewel, als het je niet zint ( of je zit vast onder de tafel )dan laat jij je wel horen! Je bent erg ondernemend en vooral nieuwsgierig ( van wie zou je dat toch hebben) maar bovenal ben je een vrolijk meisje. Of zoals wij jou vooral noemen, een blij ei! Want we hoeven maar te kijken naar je en we krijgen een stralende glimlach. Niet alleen wij overigens. Weet je nog dat we pas bij de dokter waren en de wachtkamer helemaal vol zat. Ja, dat vond je wel wat he, aandacht genoeg! De meneer die naast ons zat kreeg een flinke glimlach van je en de meneer lachte vriendelijk terug naar je. Toen hij weer voor zuch keek ging je heel hard gillen, net zolang tot die meneer weer keek waarop jij je glimlach weer van oor tot oor liet zien. En dit herhaalde je de komende 20 minuten (!) die we nog moesten wachten. Overigens nam je echt geen genoegen met een snelle blik van onze buurman want je gilde net zolang tot hij echt even de tijd voor je nam… Ik voelde me een beetje zitten eerlijk gezegd maar jij had nergens last van.

Ik probeerde me, toen jij  nog in mijn buik zat, een voorstelling te maken van wie je was. Zou ik gelijk voelen dat je bij me hoorde? DatDat je actief was dat had ik wel gedacht want mijn buik leek wel een boksring. En je karakter doet me ook aan iemand denken.. haha! Inmiddels weet je trouwens ook wat ‘nee’ betekend. Niet dat je er iets mee doet… De tijdschriften en kranten die onder op de tafel liggen vind ik voortdurend in stukjes terug. En die stukjes vind ik dan vooral in je mond! ( zoals je vader het zo mooi kan zeggen: dat poept makkelijk, zijn gelijk je billen afgeveegd) Als ik ‘nee’ zeg krijg ik glimlach. En met glimlach bedoel ik zo’n lach die je niet kan weerstaan. Je weet maar al te goed hoe je het moet doen, aapje!

Je nachten gaan gelukkig al stukken beter. Je bent een lichte slaper en dus wel snel wakker. Ook lijkt het erop dat als we ’s avonds weg zijn geweest met je, jij teveel prikkels hebt gehad. Je kunt dan erg overstuur worden en slaapt er slecht van. Papa en mama hebben dus besloten dat we je ’s avonds maar niet teveel mee gaan nemen op visite. Overdag kunnen we genoeg leuke dingen doen en bij mensen op bezoek en gelukkig begrijpen mensen dat en komen ze ook gezellig bij ons een bakkie doen. En gelukkig hebben papa en mama hele lieve vrienden en familie die met alle liefde willen oppassen als dat nodig is. Ook heb je nog steeds erg last van je eczeem. Je hebt koelzalf, vaseline en hormoonzalf en steeds als we denken dat het weg is komt het weer terug. Zo vervelend voor je want het jeukt enorm, je krabt heel je wangetjes open! Logisch dus dat je ’s nachts soms zo slecht slaapt!

Inmiddels is je tandenloze bekkie niet meer zo tandenloos. Je hebt ze heel lang voor jezelf kunnen houden want we hadden steeds een vermoeden maar je doet je mond gewoon niet open. Wel voelden we ze steeds als we je eten gaven. En tadaaa zo af en toe zie ik een klein wit puntje!

Dus ja, met 8 maanden ben je al een hele meid! Wat moeten we om je lachen en wat genieten we van je. Je hebt mijn leven echt veel mooier gemaakt! Dank daarvoor!

Ik hou van je, tot de maan en weer terug!

Kus, mama