Nummer 26

A mother is she who can take the place of all others, but whose place no one else can take.

9 maanden in de buik en 9 maanden uit de buik

9 maanden zwanger zijn is een hele tijd. Dat deze maanden niet voor niets zijn ondervond ik wel. Die lange 9 maanden zijn een hele goede voorbereiding op de tijd die komen gaat. Je hebt de tijd om te wennen, te (leren) luisteren naar je lijf  en je voor te bereiden op iets waar je je niet op kan voorbereiden.  Bij deze mijn 9 maanden in en 9 maanden uit de buik vergelijking.

Maand 1 in de buik. Euforisch… we krijgen een baby! Al stuiterend heb ik denk ik die eerste weken doorgebracht. We wisten het al heel snel dus moesten ( nee, wilden!) heel lang ons mond dicht houden. Ik kwam erachter doordat ik me een beetje grieperig voelde. Maar dan een griep die niet echt doorzet.. Tja, tel daar een positieve zwangerschapstest bij op en het was een feit…

Maand 1 uit de buik. Euforisch… we hebben een baby! Wauw..na 9 hele lange, mooie en soms vermoeiende maanden was ze er dan eindelijk. Ons eigenste-echte meisje, Nore. Mijn hart knalt bijna uit elkaar van geluk en ik kan de hele wereld aan. Oke, dat was een grapje want ook al liep ik vrij snel al als een (waggelend) uitgebroed-kippetje rond, ik voelde me echt nog niet zo tof hoor. Hallo, wat wil je met die slapeloze nachten, de borstvoeding die niet lekker liep en her en der nog wat beurs! Auw! Maar, de liefde voor dat kleine meisje lieten mij lekker op die roze wolk zitten. Man, wat was ( en ben!) ik gelukkig..zij heeft mij compleet gemaakt..

Maand 2 in de buik. Kots misselijk. Nouja, laat dat kots maar weg want ook al steek ik mijn vingers tot mijn tenen in mijn keel er komt niets uit. Het is ook nooit goed hé! Buikpijn ook trouwens.. Maar nog steeds knal ik bijna uit elkaar van geluk. Aan het einde van de maand krijgen we onze eerste echo.. We zien een klein knipperend lichtje…wauw..het hartje, het hartje klopt! Ik voel de tranen prikken in mijn ogen. Er groeit een mensje in mij. Na deze echo vertellen we het langzaamaan aan onze dichtbije kern mensen. Eerst aan de aanstaande opa’s en oma’s, oom’s en tante’s. Door middel van vrienden uit te nodigen voor etentjes of uit eten te gaan, of bij vrienden op de koffie vertellen we ze het. We geven het zakje met roze, witte en blauwe muisjes.. WIJ KRIJGEN EEN KLEIN DE RUIJTERTJE!

Maand 2 uit de buik. Wat is ze leuk! En al zo sterk. Haar hoofdje houd ze zelf al rechtop en ze trapt al flink met haar beentjes. Als we haar omhoog houden blijft ze zelfs een beetje op haar benen staan. Ze is een helder en blij meisje en lacht met 4 weken terug. De draagdoek is een prima uitvinding voor kleine slaapjes en om de krampjes te verminderen. Na 6 weken stop ik met de borstvoeding en gaan we over op flesvoeding. Je komt nog een keer of 3 ’s nachts en slaapt verder niet zo heel veel. Je bent vooral wakker en gezellig om je heen aan het kijken.. stel je voor dat je iets mist hè?!

Maand 3 in de buik. Wanneer gaat die misselijkheid over…pff! Mijn bed is veranderd in een schip inclusief bijkomend stormpje als ik ga liggen en die buikpijn…het is te merken dat iemand daarbinnen letterlijk mijn energie aan het opknagen is. Stiekem komt er een heel klein beginnend buikje. Wauw… Ik vier mijn 25e verjaardag en vanaf dan mag iedereen het weten!

Maand 3 uit de buik. Er komt nog steeds kraambezoek en Nore is schandalig verwend door iedereen! We gaan een weekendje weg met vrienden en Nore gaat voor het eerst een dagje naar het Hazendonkje, het KDV waar zij naar toe gaat. Daar zat ik dan… thuis zonder kind. Dat was behoorlijk wennen. De nachten lijken een iets heftigere wending te nemen. Nore komt ’s nachts heel vaak en huilt dan een flinke tijd zonder dat we haar echt kunnen troosten. We gaan over op andere voeding en hierdoor spuugt ze eindelijk iets minder vaak. Na iedere voeding kwam haar volledige fles er bijna altijd weer uit. Op deze voeding gaat ze gelukkig wat beter. Ze spuugt nog wel na iedere fles maar dit zijn veel kleinere hoeveelheden.

Maand 4 in de buik. Deze maand gaan we naar de Dominicaanse Republiek. En daar, aan het strand, voel ik je voor het eerst. Een magisch gevoel. Inmiddels weet iedereen het en we krijgen zoveel leuke reacties en babykado’tjes. Ik voel me gelukkig langzaam aan stukken beter. De misselijkheid is weg en ondanks de buikpijn die ik nog wel steeds heb gaat het hartstikke goed. We zouden inmiddels kunnen weten wat het word maar dat willen we niet. Dus shoppen we uniseks.

Maand 4 uit de buik. Dag verlof, hallo werk! Jep, ik ga weer werken en ondanks dat ik mijn verlof heerlijk vond ben ik er aan toe. Nore gaat naar de opa’s en oma’s en naar het KDV en met gerust hart kan ik ze daar achter laten.  Ik krijg wat ritme en dat vind ik best prettig. Nore slaapt helaas nog steeds niet goed. Ze is veel en vaak wakker. Nu ik weer werk merk ik dat dit best vermoeiend is. Ze is een heel nieuwsgierig meisje en gaat reuze snel. Ze zit liever als dat ze ligt en iedereen krijgt een gulle lach van haar.

Maand 5 in de buik. Voor de 20 weken echo zijn we naar Utrecht geweest. We kregen mooie portretfoto’s  mee. Ook hebben het kamertje uitgezocht en de kinderwagen, autostoeltje en de box. Ons huis veranderd langzaamaan in een grote babykamer met al die mooie spulletjes. Helaas slaap ik heel slecht. Soms maar een uurtje of 2, 3 per nacht en dat hakt er best wel in. Zeker omdat ik gewoon nog een ruime 40 – 45 uur werk. Tot nu toe zijn de controles bij de vk heel goed. Fijn om te zien dat ons stuiterballetje zichzelf vermaakt in Hotel Anne!

Maand 5 uit de buik. Wat gaat ze hard! Ze rolt alweer een tijdje van haar buik naar haar rug en andersom en langzaamaan neemt ze wat tijgerhoudingen aan. Ze lacht de hele dag en kan al flink kwebbelen. Ze mag mee naar de bruiloft van tante Iris en Oom Siemen en dat is ook haar eerste nachtje uit logeren. De nachten nemen drastischere wendingen. Waar ze eerst een keer of 6 kwam slaapt ze nu soms amper.. en wij dus ook niet. Heftig en vermoeiend maar we knokken ons door de dagen heen. Af en toe gaat een van ons wat eerder slapen, of slaapt de ander op de bank met Nore.

 

Maand 6 in de buik. Het word wat warmer maar prima vol te houden. Ik ga naar de fysio voor mijn bekken en het slapen is een drama maar verder voel ik me vooral goed. Wel ietsje..ehm ronder. Hoewel het nog een bescheiden buik is vind ik mezelf vooral GROOT!  Nore is een druktemakertje in mijn buik, ik voel haar altijd wel en als ik maar even met mijn handen over mijn buik gaat weet ze niet hoe snel ze tegen mijn handen aan moet schoppen. Inmiddels is het kamertje al ver. Er is behangen en geverfd en de gordijnen zijn besteld. Ik shop me een ongeluk aan allerlei leuks.. want wat is er veel te koop zeg!

Maand 6 uit de buik. Ze is een half jaar! Ik schreef er zelfs een blog over. Het slapen is best een probleem. Onze energie is aardig op maar alles gaat wel gewoon door. Ook  lijkt het alsof ze wat eczeem plekjes krijgt. Naar de dokter dus en die  bevestigd ons vermoeden, babyeczeem. Smeren, smeren, smeren is het advies. Zo zielig, want het jeukt onzettend en Nore lijkt er best wel last van te hebben, zeker in haar slaap. Ze eet trouwens super goed. Haar groente en fruit is binnen mum van tijd op en ook de liga’s en soepstengels willen wel! De kamer tijgert ze rond en ze staat super stevig op haar beentjes al!

Maand 7 in de buik. Het is juli. Ik heb de intake met de kraamzorg en maak ondertussen mijn scriptie voor mijn opleiding af. Ik wilde deze perse klaar hebben voor de baby kwam dus het was nog even er tegenaan maar ik krijg te horen dat ik geslaagd ben. De laatste weken op mijn werk worden merkbaar zwaarder. Langzaamaan begin ik toch echt uit te zien naar mijn verlof. Hele lange stukken lopen gaat helaas door mijn bekken niet meer maar al met al is het me tot nu toe behoorlijk meegevallen. Ik voel me HUGE, hoewel iedereen tegen me zegt dat ik een bescheiden buik heb moet ik er zelf toch nog best aan wennen. Ik en mijn lompigheid lopen regelmatig ergens tegenaan met mijn buik.

Maand 7 uit de buik. Oh oh oh…wat gaat ze hard.. Ze zit al prima zelf en inmiddels is niets meer veilig in huis! Ze vermaakt zich trouwens ook prima op het KDV en ik breng haar er 2 dagen in de week zorgeloos naar toe. Mijn 1e moederdag is er een om te koesteren. Bijzonder en mooi. Ze kwebbelt de hele dag vooral ‘Mamamamamam” . En of dat nu betekend dat ze mama kan zeggen of gewoon lekker brabbelt, ik vind het gezellig klinken!

Maand 8 in de buik. Augustus. Bloedje-heet, olifantenvoeten als ik te lang sta maar oh zo keihard aan het genieten van mijn verlof! Etentjes hier, lunches daar, terrasje zus, strandje zo! Voetjes in het water met dat warme weer en het leven ziet er stukken beter uit. Helaas is het slapen nog steeds problematisch. Eventueel kunnen ze me een dag en nacht opnemen en krijg ik een prik waardoor je wat beter slaapt maar dat zie ik niet zo zitten. Dus modderen we een beetje aan! Inmiddels kijk ik ontzettend uit naar onze kleine spruit, want wat maakt het ons nieuwsgierig wie zich zo lang verstopt heeft daarbinnen. Nog heel even wachten…

Maand 8 uit de buik. Niet alleen zelf zitten maar inmiddels kan mevrouw ook zelf staan. Eerst was de hoek van de bank omgetoverd tot klimmuur, maar inmiddels weet ze zichzelf ook op te trekken aan de salontafel! Verder doet ze het super. Ze is altijd vrolijk en lacht naar iedereen. Haar eczeem neemt wel toe. Ze krabt zichzelf helemaal open, zo zielig. Dus word er een afspraak ingepland bij de dermatoloog. Nore is een enorme kletskous. De hele dag kwebbelt ze er op los, heerlijk! Als we wandelen en mensen kijken in de kinderwagen krijgen ze een hele brede lach van mevrouw. Wat een vrolijk dametje hebben we!

Maand 9 in de buik. 15 september was ik uitgerekend en hoewel het al een goede week aan het ‘rommelen’ was gebeurde er niets.. Ik was het zat, spuugzat! Mijn bekken stonden op klappen, ik sliep slecht en met die voorweeën durfde ik ook niet zo goed meer wat verder van huis te gaan. Op vrijdagmiddag 18 september begon mijn  bevalling. Ik kreeg weeën en de VK kwam begin van de avond een kijkje nemen. Rond half 8 was ik in het ziekenhuis en Nore maakte mij  met 40+4 om 3.48 moeder. Na 9 lange, mooie, intensieve maar vooral  9 bijzondere maanden had ik mijn meisje in mijn armen. 3600 gram en 51 centimeter puur geluk..Wauw…

Maand 9 uit de buik. Inmiddels is mijn babytje gegroeid naar een 69  centimeter en 7.4 kilo wegend dametje. Een kleine spring-in-‘t-veld en suer vrolijk. De nachten gaan super! Nog een keer of 2 eruit in de nacht maar dat is peanuts vergeleken bij wat het was. Haar eczeem lijkt beter te gaan..ik zeg bewust lijkt, want eczeem komt terug voor je er erg in hebt. Ons meisje is erg ondernemend en gaat vooral heel snel! We genieten iedere dag volop van haar, want wat is ze leuk..

« »

© 2017 Nummer 26. Thema door Anders Norén.