Bij deze een serie artikelen over mijn trouwdag. Deel 1 gemist? Je leest hem hier.

We liepen naar binnen en moesten wachten in de hal zodat iedereen een plaatsje kon nemen…

Toen we naar binnen liepen werden we ontvangen met applaus. De trouwambtenaar hield een praatje over hoe we elkaar hadden ontmoet. Ze deed het leuk en niet veel later gingen we over naar het officiële stuk. ‘Neemt u, Anne-Marije,  aan tot uw wettige echtgenoot, René  en belooft u getrouw de verplichtingen te vervullen die de wet aan de huwelijkse staat verbindt’.  Ja duh! Dus zo gezegd, zo gedaan! We mochten elkaar feliciteren ( vond ik zo stom klinken ). Nadat onze handtekeningen waren gezet mochten onze getuigen hun krabbeltjes zetten. René zijn ouders en mijn vader en mijn opa.

Inmiddels hadden zich buiten bijna alle cliënten van mijn werk verzameld met hartjesballonnen. Zo leuk, toen we buiten kwamen was het dus gelijk feest! ’s Avonds waren de cliënten van mijn groep ook uitgenodigd voor het feest dus dit had ik niet verwacht! Natuurlijk moest dit nog even op de gevoelige plaat worden vastgelegd. Ook hebben we voor het gemeentehuis de foto’s met de familie en vrienden gemaakt. Daarna gingen we door naar de kerk waar we eerst een broodje aten en wat hebben gedronken. Mijn vader bracht me binnen,mooi en ontroerend.  Ook stond er een foto van mijn moeder in de kerk, met daarbij mijn boeket. Het was een mooie dienst waarin we de zegen kregen en we de ringen omdeden.

Na de kerk gingen we op weg naar de feestlocatie. Daar aangekomen was er eerst koffie met bruidstaart. Zo, daar was ik wel aan toe..suikerbommetje! Na de taart heb ik mijn sluier verwisseld voor een tiara omdat ik niet de hele avond nog met een lange sluier wilde lopen. Leek me niet zo handig! Toen kwamen mijn zenuwen binnen. Ik wilde graag in een speech wat mensen bedanken, maar euhm..ik spreek verder nooit echt in het openbaar dus ik vond het nog wel een dingetje..