20130521_96323-2.jpgWaar jullie de afgelopen weken al deel 1 en deel 2 van mijn trouwdag konden lezen is dit het laatste deel. 

Na het eten was het natuurlijk voor de dames even tijd om zichzelf op te tutten en daarna kwamen de avondgasten al snel. Een mega rij met mensen stond klaar want rond 09:00 was er een champagnetoren. Iedereen werd dus geacht op tijd aanwezig te zijn. Na heel veel handen te hebben geschud en kado’s te hebben aangenomen was het tijd om te ploppen. Ik geloof dat ik wel een fles of 30 heb ingeschonken (samen met manlief natuurlijk) en toen was het tijd om te proosten. Mooi om dit met zoveel mensen te mogen doen.

Mijn clienten waren ook uitgenodigd dus we begonnen de avond met een gezellig K3tje! En..los, zullen we maar zeggen. We hebben een hele gezellige avond gehad met veel lol,dansjes en drankjes. Volgens mij had iedereen het prima naar zijn zin! Tussendoor natuurlijk nog wat lekkere hapjes en een satébuffetje ( jammer Anne, dat korset laat nog steeds niets toe). En uiteraard konden wat mensen het niet laten om stukjes te doen ( haha ) en hadden mijn broers nog een onwijs gaaf filmpje in elkaar gezet! Rond half 1 was het tijd voor koffie mèt baileys en daarna was het tijd om naar ons hotel te gaan. Want ja, we hadden niet zo heel veel zin om thuis te slapen aangezien we de vriendenkring een beetje kennen hierin, kuch! Dus veiligheid voorop. Ik moest overigens heel nodig plassen maar met die jurk was dat niet heel handig dus ik besloot te wachten tot we bij het hotel waren. Doe dit nooit, ik herhaal, nooit! Bij het hotel aangekomen pakten we het pasje en wachten we tot we de klik hoorden van de deur die zou open gaan.. Stilte.. René propte het pasje nog een keer in de deur maar er gebeurde niets. ‘Kom hier, ik doe het wel’. Dus ik pakte het pasje uit zijn handen en stak hem in de deur. Er gebeurde niets.. hij doet het niet. HIJ DOET HET NIET??? Nee dus. Na nog een keer of 10 het geprobeerd te hebben deed het pasje het echt niet.

Het pasje van de kamer doet het niet?

Oke, geen stress we bellen het noodnummer die we hebben gekregen mocht er iets opdoen.. De telefoon ging over…een keer of 7.. voicemail! Ik denk dat toen een beetje de stress kwam. 1.ik moest plassen, heel heel nodig plassen. 2. de auto is al weg. 3. waar moeten we slapen. 4 Ik. Moet.Echt.Heel.Nodig.Plassen!! Nog een keer het noodnummer gebeld en heb ik me even van mijn beste bridezilla-kant laten uitvallen tegen de voicemail. Uiteindelijk belden we mijn schoonouders om ons op te komen halen en mijn vader om de situatie uit te leggen. Mijn vader en mijn broer ( en overige familie en vrienden) zaten bij ons op de bank nog even na te kletsen en hadden de kado’s gebracht) dus we besloten in ieder geval eerst naar ons huis te gaan. Aangezien hun er in waren gekomen was er in ieder geval geen muurtje tegen onze voordeur gemetseld. Heel fijn dat ik daar gewoon kon plassen en ondertussen had mijn broer Hotel New York geregeld met alles erop en eraan dus vertrokken we met mijn broer en schoonzus, die in Rotterdam woonden, naar HNY. We werden heel vriendelijk ontvangen en konden ein-de-lijk gaan slapen. Grapje natuurlijk.. want het duurde nog even voor René de, ik denk 40, minuscule knoopjes van mijn jurk met zijn vingers losgepeuterd kreeg.  De volgende morgen werden we trouwens gewekt met een super champagne ontbijt en uitzicht op de Maas.

Dat was onze prachtige dag. We hebben genoten van alle mooie en liefdevolle momenten. Fijn om zo de liefde te mogen vieren in het bijzijn van alle mensen die ons lief zijn.

Liefs, Anne

Ps. Ook werden we de volgende morgen terug gebeld door het hotel waar we in eerste instantie zouden overnachten. ‘Sorry, sorry mijn telefoon stond op trilstand’ aldus de dame die de noodtelefoon bij haar zou houden. ‘We zijn nu aan het ontbijten, u hoort nog van ons’..  Uiteindelijk zijn alle (reis)kosten gedeclareerd en kregen we nog een hotelovernachting. We hebben vriendelijk gevraagd of dit misschien ook een etentje mocht zijn…Het hele ‘huwelijksnacht-we-gaan-ergens-anders-slapen-want-stel-je-voor-dat’ was er wel een beetje van af!