Nore kwam ietsiepietsie te laat.. 4 dagen welgeteld maar  voor mij leek het een eeuwigheid te duren voor mevrouw zich aankondigde. De weken en dagen voor de bevalling zit je toch een soort van te wachten, want ‘hallo dikke toeter die niet zo handig meer is’. Hier lees je mijn ‘over de datum’ ervaring..

Dinsdag 15 september was mijn uitgerekende datum en hoewel bekend is dat er maar een klein percentage op de uitgerekende datum word geboren is het wel een bepaalde mindset. Je leeft toe naar die datum en zo was dus de 15e voor mij min of meer heilig. Ik hoopte wel heel erg niet op René zijn verjaardag te bevallen ( 31-8) en als ik het dan toch voor het zeggen dacht te hebben liever ook niet een dag ervoor of erna.. leek me niet zo leuk voor later. Afijn 31 augustus ging voorbij dus wat mij betreft konden de trossen los! De 1e week van september plande ik nog lekker vol. Ondanks dat ik steeds meer last van mijn bekken en slapeloosheid ging krijgen wilde ik niet thuis gaan zitten wachten. Dus een bakkie hier, boodschappie daar enzovoort. René moest die week ook veel overwerken dus ik zat de avonden of met vriendinnen hier thuis of ik keek een filmpje. De week erop had ik nog een afspraak staan bij de verloskundige. Ik was 39+1 en naast dat ik mezelf groot, nee, HUGE vond was ik vooral ook moe en deed mijn lijf zeer. De Ruijter jr werd er trouwens niet minder druk om ook al werd haar ruimte beperkter. Bij de vk spraken we af dat ze mij die maandag erop ging proberen te strippen als ik dat wilde. ( En voor de leek onder ons..dit is niet zo gezellig als dat het klinkt .. ). Enigszins gerustgesteld ging ik naar huis. Ik hoopte gewoon heel erg dat onze baby bedacht eerder te komen maar was dit niet het geval dan werd er in ieder geval iets gedaan om te triggeren. Het weekend hebben René en ik nog even de voor en nadelen van de strippoging op een rijtje gezet maar we waren er beide al snel over uit dat het fijn zou zijn als de bevalling zou beginnen. Gek eigenlijk, of nee, niet gek.. maar een mooi trucje van de natuurlijk dat je WILT gaan bevallen! Het weekend vulde ik met nogmaals een shopmomentje hier, een bakkie koffie daar en lakte ik mijn teennagels in de zoveelste kleur. Ik werd zo af en toe eens gecontroleerd door een whatsappje van vrienden of familie of ik al aan het puffen was ( Puffen? De baby is allang geboren hoor…) Die week had ik ook aardig wat gerommel in mijn buik. Vooral ’s nachts dacht ik wel eens ‘Hé, zou dit het dan zijn’… maar dan zwakte het weer af.. fijn die voorweeën. Die maandag had ik mijn afspraak bij de vk en ging ze checken of ik gestript kon worden want hier heb je ontsluiting voor nodig. Gelukkig, 1 tot 2 cm dus er zat wel degelijk een soort van stijgende lijn in. De strippoging lukte en met het advies dat ik wat buikpijn kon krijgen en dat we elkaar hopelijk die avond/nacht zouden zien ging ik naar huis. Als de strippoging effect heeft gaat er binnen 24 uur iets gebeuren..zo niet dan heeft het niet (genoeg) geholpen. Die maandag zat ik dus een beetje met mijn ziel onder mijn arm. Ik durfde niet te ver weg te gaan dus poetste ik mijn huis nog maar eens.

Ik werd gestript en dat klinkt een stuk gezelliger dan het is.

De avond werd nacht en er gebeurde niets. De volgende morgen was de uitgerekende datum en ik werd langzaamaan wat minder gezellig. Ik baalde ervan dat mijn bekken protesteerden en de weinige momenten die ik kon slapen hakten er behoorlijk in. Ondertussen stuiterde mevrouw nog lekker door in haar huisje. Woensdag stonden mijn vader en Magda op de stoep, met bloemen, vanuit Ouddorp om me op te beuren.  Superlief en dat had ik echt even nodig. Ze lunchten gezellig mee en de tijd gaat dan ook wat sneller. Ik had nog even een van Haasteren puzzel gekocht en dat werd mijn nieuwe doel. Die puzzel moest af voor ik zou gaan bevallen. Met de vk had ik de afspraak gemaakt dat ik de week erop terug zou komen en ze een nieuwe strippoging zouden doen maar ik zag het niet zitten om zo het weekend in te gaan. Ik twijfelde overigens enorm of ik zou bellen want ik wilde absoluut geen zeur zijn maar hé als je een gevaar voor je omgeving gaat worden… Gelukkig reageerde ze superlief en mocht ik vrijdagochtend terugkomen en zou ze het opnieuw proberen. De donderdag kwam er nog een vriendin langs mèt Bosche bol..Ook prima bevalvoer zou je zeggen. Ik heb even heerlijk tegen haar geklaagd en zij heeft hier heerlijk naar zitten luisteren ( ik ben je nog steeds dankbaar hiervoor, haha!)  Vrijdag mocht ik gelukkig vroeg naar de vk en werd ik opnieuw gestript. Pijnlijker als de 1e keer maar ik liet me niet kennen.. Alles om te gaan bevallen zullen we maar zeggen. Er werd me op het hart gedrukt dat het echt niet lang meer kon duren.. De baby was al weken ingedaald, ik had ontsluiting.. mijn lijf was er klaar voor!

Die van Haasteren puzzel moest af!

Ik besloot die vrijdag niet te gaan wachten dus pakte de stofzuiger, ruimde op, haalde een dweil door mijn huis en puzzelde nog even verder aan meneer van Haasteren. Tegen half 1 was ik best moe dus besloot ik even op bed te gaan liggen ( dit deed ik wel meer om de schade van de nacht in te halen ). Normaal gesproken kon ik met het voedingskussen tussen mijn benen aardig een houding vinden maar dit keer merkte ik wat meer gerommel in mijn buik als anders. Ik vouwde mijn handen om mijn buik en fluisterde nog even naar de beeb dat hij of zij echt wel mocht komen hoor, alles was tenslotte klaar. Ik zat wat op mijn telefoon en voelde duidelijker  steken.. Het kwam af en aan.. zou het dan? Maar van horen zeggen doen weeën zeer en dit was meer een vervelend zeurderig gevoel. Halverwege de middag besloot ik maar weer naar beneden te gaan en weer wat te puzzelen, René zijn appje te beantwoorden met ‘nee hoor, niets aan de hand alles is  rustig in the building’ en voelde hoe ik tegen de keuken aan stond geleund. Ehm.. ik stond min of meer weeën op te vangen en weg te puffen. Het was rond half 4 dus ik besloot René niet meer te appen maar te wachten tot hij over 1.5 uur thuis zou zijn. Ik timede en ze kwamen om de 5 – 6 minuten dus ik wist wel dat er wat aan de gang was maar ook dat dit nog lang ging duren waarschijnlijk. Na een duik in de koelkast kwam ik erachter dat ik die avond spaghetti zou maken. Ik had overal zin in behalve spaghetti (horrormonen) dus besloot ik René blij te maken met een romantisch uitje naar de Mac..

De volgende ochtend vroeg is Nore geboren. Hoe dat ging lees je over een paar dagen…

Liefs, Anne

Liep jij ook overtijd? Vond je dat vervelend? Of was je baby juist te vroeg of misschien wel op de uitgerekende datum geboren?