Nummer 26

A mother is she who can take the place of all others, but whose place no one else can take.

Lieve mam, je kleinkind is jarig.

125-Gedicht-Missen.jpg

19 september was Nore jarig. En hoewel we het niet die dag vierde, maar de 24e, was ik wel heel de dag met haar verjaardag bezig. Sterker nog, de dag ervoor was ik er ergens al een beetje druk mee. ‘Vorig jaar kreeg ik nu weeën, vorig jaar was ik op dit tijdstip in het ziekenhuis en uiteraard was ik om 3.48 klaarwakker’. Ondanks dat ik mooie herinneringen heb aan die dag vorig jaar voelde ik me ook een beetje verdrietig die maandag. Tegenstrijdig, want ergens vond ik dat niet kunnen op Nore haar verjaardag. Maar goed, dat is een gevoelsdingetje en ik had het idee dat ik daar iets mee moest, beter gezegd..dat ik het kwijt moest. Ik pakte dus mijn laptop toen Nore haar middagdutje deed en schreef het volgende:

 

Lieve mama,

Vandaag 19 september is je 2e kleinkind 1 jaar geworden. Vandaag mag ik mezelf al een jaar moeder noemen. Ik had nooit gedacht en nooit durven dromen dat ik het zo leuk zou vinden om moeder te zijn. Wat een heerlijke dochter heb ik. Het was een jaar waarin heel veel 1e keren waren, waarin ik onzeker was, heb genoten, gelachen en gehuild. Emotioneel een zwaar jaar vond ik. Hoe mooi het leven als moeder ook is en hoe hard ik er ook van kan genieten, ik mis je. Ik mis je in alles. Ik heb je dit jaar misschien wel meer gemist als ooit. Ik vond de zwangerschap emotioneel al best zwaar zonder je maar het feit dat ik je mijn dochter niet kan laten zien vind ik heel verdrietig. Wat had je haar een leuk dametje gevonden dat weet ik zeker. Je zou net zo gek op haar zijn geweest als dat wij allemaal zijn. Mam, ik mistte je dit jaar in zoveel dingen. Mijn onzekerheid met de borstvoeding. Ik wilde je raad, je advies. Je troostende arm omdat ik ervan baalde en teleurgesteld was in mijn lijf. Ik wilde zien hoe je haar in badje deed en aan zou kleden zoals je ooit bij mij hebt gedaan. Ik wilde je opbeurende woorden als Nore voor de zoveelste keer weer eens niet doorsliep. Of dat je haar dan even van me over nam zodat we bij konden tanken. Ik wilde dat je zei waarin ze op me leek. Of haar lach de mijne is, dat haar oogopslag de mijne is of misschien wel haar maniertjes. Ik wilde dat je kon zien hoe stoer ze al rondstapt en dat je mee lachte als ze voor de zoveelste keer op haar kontje viel. Ik wilde dat je van dit alles kon meegenieten. Ik wilde dat je haar 1e verjaardag op de stoep stond met een kado. Dat je tegen me zei: ‘wat is dit jaar snel gegaan he’ en dat je haar oppakte en knuffelde. Maar bovenal had ik van je willen horen dat ik het goed doe en dat je trots op me bent. Je zou het waarschijnlijk tussen alle bedrijven door hebben gezegd maar ik zou het opslaan als het grootste compliment ooit. Nore zal je nooit leren kennen zoals ik je ken. Ik kan haar hoogstens vertellen over de oma die je zou zijn, die ik denk dat je zou zijn. Wat zou je dat goed hebben gedaan, oma zijn.

Ik wil niet huilen en verdrietig zijn op Nore haar verjaardag maar ik voelde de behoefte je te schrijven nu ze even op bed een dutje doet. Dan ziet ze mijn tranen niet en kan ik dit even van me af schrijven. Ik kan je even vertellen dat ik je gruwelijk mis mam.Straks loop ik naar boven, werk ik mijn make up bij, raap mezelf weer bij elkaar en zal ik mijn kleine meisje platknuffelen.Ze zal er niets van weten want daar is ze nog veel te klein voor. Zo lang mogelijk mag ze onbezorgd zijn, mijn heerlijke dochter.

Mam, ik mis je. Ik mis je nog evenveel als in het begin. Ik heb je zo nodig terwijl ik zonder je kan. Misschien is dat nog wel het pijnlijkste.

Ik hou van je en jij van mij..dat weet ik!

« »

© 2018 Nummer 26. Thema door Anders Norén.