Nummer 26

A mother is she who can take the place of all others, but whose place no one else can take.

13 januari

Woensdag 13 januari.. Voor het eerst in 7 jaar zal ik deze 13e aan het werk zijn. Ik wilde geen vrij vragen, zeker niet na zo’n lange tijd verlof. Ik sta op, ontbijt, trek mijn jas aan en ga naar mijn werk. Net als 7 jaar en 3 weken geleden. Toen was ik mijn sleutels kwijt en maakte er uiteraard een flink drama van want ik moest naar mijn stage. Gelukkig vond mijn moeder ze en ik stormde naar buiten naar mijn scooter. Nog net op tijd bedacht ik me en liep terug naar binnen en gaf haar een kus. ‘Tot vanmiddag ma, dan kom ik met een fruitmandje hoor’! Bam, deur dicht en op naar Giessenburg. Een uur of 5 later belde mijn vader, dat het helemaal fout was gegaan en we direct naar Dordrecht moesten komen, rekening houdend met het ergste. En het ergste gebeurde..

Je richt je blik naar boven
Je vraagt je af waarom
Je ziet al veel te lang geen licht
Ook al schijnt de zon

Nu, 7 jaar later is er heel wat veranderd in mijn leven. Verdrietige dingen, moeilijke momenten. Een jaar na het overlijden van mijn moeder kwam mijn zusje in het ziekenhuis terecht met veel te hoge ontstekingswaardes in haar bloed. Doordat ze niet kan praten is het gissen naar waar ze pijn heeft. Gelukkig mocht ze na een week naar huis omdat het weer beter ging, maar het hakte er wel in. De zorg voor Marieke is zwaar. 24 uur per dag heeft zij zorg nodig want zelfredzaam is ze niet. Grotendeels komt dit op mijn vaders schouders terecht. Met elkaar proberen we de gaten op te vullen die overblijven.  Gelukkig zijn er er de laatste 7 jaar ook mooie dingen gebeurd, mijn broers en ik zijn getrouwd, in 2014 is mijn nichtje geboren en afgelopen september zijn wij ouders gewordenvan ons mooie meisje Nore. In februari hopen we weer oom en tante te worden. En mijn vader heeft een nieuwe liefde ontmoet. Wat gunde ik hem een maatje. Iemand waar je alles mee kan delen, de verdrietige momenten maar juist ook de mooie momenten. Want hoe stil moesten de afgelopen jaren voor hem zijn geweest. Je kunt  ( en wilt) niet alles delen met je kinderen of vrienden/familie.

Je hebt zoveel om te geven
En zoveel om voor te leven
Als je loskomt van de eenzaamheid
Blijf niet kwaad op het verleden
Maar wees dankbaar voor het heden

Als ik terugblik mag ik best heel dankbaar zijn met wat ik heb. Want we hebben het goed. Maar naast alle mooie momenten en gebeurtenissen zal ze altijd zo worden gemist. Bij alles wat ik doe mis ik haar. Ik mis haar mening en haar lach. En soms praat ik en hoor ik bijna mijn moeders stem terug, ik mis haar liefde voor ons en haar gezelligheid. De onverwachte grappen en de koffie die altijd klaar stond. Haar eten, want oh wat zou ik graag sommige recepten gehad hebben maar ook haar manier van aanpakken. Doorgaan en vooral niet opgeven. Ik mis haar geur, die ik gelukkig nog wel eens terug vind als ik een sjaal van haar om heb, ik mis haar potjes creme, die ik stiekem wel eens gebruikte. Ik mis haar blik, haar ogen die alles zeiden. Ik mis zelfs haar handschrift. Ja, ik mis haar… ik mis haar verschrikkelijk!Soms ben ik bang dat ik momenten ga vergeten, herinneringen zullen vervagen en alles meer blurred word. Het stuk ‘mama’ dat in mijn hart een plek heeft zit goed op slot.

Huil als je huilen moet,
laat je tranen maar vrij.
Maar als je weer lachen kan,
hou je niet in voor mij.

Want ik voel jou,
ik beleef alles met jou.
Ik ben dicht bij je,
waak over jou.
En als je me zoekt,
ben ik er altijd.

Woensdag 13 januari, voor de meeste mensen een normale dag. Voor de mensen die dicht bij ons staan een memorabele dag, voor mij een verdrietige dag, vol herinneringen die ik helemaal niet hebben wil. Maar na 13 januari word het weer 14 januari, kan ik weer wat meer adem halen. De winter is begonnen maar stiekem komen de knoppen al aan de bomen. Groeien er al lentebloemetjes. Waar menig mens dit niets vind omdat er in de winter sneeuw hoort te liggen vind ik het heerlijk. Ondanks deze nare maanden schijnt stiekem de zon en bereid de lente zich langzaam voor in de natuur..

Hoe mooi
Kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt
Het is maar wat je droomt
Hoe mooi
Is jouw werkelijkheid
Jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

« »

© 2018 Nummer 26. Thema door Anders Norén.