Nummer 26

A mother is she who can take the place of all others, but whose place no one else can take.

Loslaten is niets anders dan iets kunnen accepteren…

somethimes.jpgOoit zag je me en voelde je me aan, de pijn die we deelden was hetzelfde en zonder woorden spraken we dezelfde taal. We deelden zonder bij elkaar te zijn en huilden zonder dat er tranen waren. We gingen onvermoeid door en zorgden zoals we vonden dat het hoorde. De pijn was altijd aanwezig maar doordat we elkaar hadden was het te dragen. We begrepen elkaar en voelden elkaar aan. Ik prikte door je masker heen en jij door de mijne. Zelfs zonder stevige omhelzing voelde ik me getroost.

We zien elkaar niet meer en voelen elkaar niet aan. Ik deel de pijn niet meer met je en jij niet meer met mij. We delen geen verdriet we delen zelfs ons leven niet meer. Ik denk niet dat we elkaar nog kennen en begrijpen. We gaan door, beide voor onszelf en onze eigen prioriteiten. Ons masker houden we op voor elkaar.

Ik vind het lastig maar meer nog vind ik het verdrietig. Ik begrijp het niet, ik begrijp het ècht niet. Maar het is goed, ik laat het los. Ik laat het gaan omdat dat beter is, simpelweg omdat ik wel moet. Het vreet energie die ik veel beter kan stoppen in mijn prioriteiten zoals jij in jou prioriteiten doet. Zoals wij in onze prioriteiten doen. Het is geen verwijt. Het is goed zo, het moet zo. Soms moet je loslaten om door te kunnen, hoeveel pijn dat ook doet. De deur staat op een kier, dat zal die altijd staan maar jij mag de 1e stap zetten.

 

Er moet niet altijd een plan zijn. Soms volstaat rustig ademen, vertrouwen hebben, loslaten en kijken wat er gebeurd.

« »

© 2018 Nummer 26. Thema door Anders Norén.