Nummer 26

A mother is she who can take the place of all others, but whose place no one else can take.

19 maanden

Het leek wel gisteren dat er een klein warm hummeltje op mijn buik werd gelegd maar welgeteld is dit 19 maanden geleden. Say what? Jep, ik begin langzaamaan een oude doos te worden en mijn kind word groot. Oke, oke.. ik overdrijf graag een beetje maar het voelt stiekem wel zo. Mijn baby is al een tijd geen baby meer en dat merken we aan alles. Ze heeft wel iets weg van een duracel konijn want wat heeft dat meisje een energie zeg.. Nu ben ik ook niet van het meest rustige soort en ook manlief is graag een bezig bijtje maar soms verlang ik weer heel even terug naar dat lieve baby’tje wat ik nog heel even in de box kon leggen terwijl ik het avond eten bereidde. Als ik nu eten kook probeer ik al dansend en zingend Nore te entertainen. An sich best prettig want alle calorieën die ik een tijdens het avondeten naar binnen zou werken zijn  inmiddels wel verbrand. You wish, Anne! En mocht de entertainment niet werken heb ik dankzij ons leukste warenhuis van Nederland – Hema-  een kast vol stickers en kleurboekjes. Nore vind de emmertjes met allerlei heftige foamkleurenstickers fantastisch. Gelukkig krijgt ze het witte plakstripje er nog niet van af want dan zat zeker mijn hele huis onder de hartjes en bijtjes. Feit is wel dat in de 3 kwartier dat ik een fatsoenlijke maaltijd op tafel probeer te zetten mijn dreumesdraakje haar emmertje leegt en alle stickertjes verstopt. In de lades, onder de bank, achter het kussen, in de plant etc.

Over fatsoenlijke maaltijden gesproken. Ik vraag me oprecht af hoe die instagramwaardige mama’s dat doen? Hoe krijgen ze een maaltijd op tafel die op zijn minst uit 3 gangen bestaat, gezond is en er niet eens aangebrand uit ziet? Is die foto dan echt zo bewerkt – lekker licht want dat is hip- of huren die mensen een kok in? Nog wonderbaarlijker vind ik dat die kinderen van die healty skinnyfreaks chicks alles eten.. Hoe dan? Als ik al een beetje een waardige maaltijd op tafel zet is er altijd 1 van de 2 kinderen die het niet lekker vind. Sorry liefje, maar groenten zijn ook heel goed voor jou! Met een beetje geluk ziet het er dan ook nog uit zoals het in mijn hoofd zat en lijkt het niet op een kruising tussen kattenvoer en soep.  Overigens vind ik het bedenken van een weekmenu ook niet altijd even makkelijk. Meestal doe ik op maandag de boodschappen en op vrijdag of zaterdag de boodschappen voor het weekend.  Dat betekend dus dat ik op maandag voor 5 dagen avondeten in huis wil hebben. Ik ben niet zo’n grote fan van pakjes en zakjes maar kook ook zeker niet helemaal pakjesvrij. Het liefst eet ik vers, gezond en voedzaam. Laten die 3 wensen nou loeiduur zijn bij elkaar. Ik bedoel  een pizza waar groenten op zitten, of in ieder geval iets wat vroeger graag groenten wilde zijn, is best voedzaam hoor en met een euro’tje of 3, 4 ben je klaar. De gemiddelde paprika kost al bijna 2 euro. Per stuk ja!

We dwalen af.. Anderhalf jaar dus. Een kleine mijlpaal. Ik ben verliefd op dat eigenwijze dametje wat alle energie in huis lijkt op te slurpen ( deed ze dat ook maar zo gewillig met haar drinken ). Mijn vrolijke dametje wat iedere morgen met haar armpjes gespreid op me staat te wachten in haar bedje en als ik haar dan oppak nog heel eventjes haar hoofd om mijn schouder legt. Mijn meisje die me hardop laat lachen, de clown uithangt en als een driftig ding staat te miepen als ze het ergens niet mee eens is. Geregeld krijg ik een knuffel of een vinger in mijn neus. Alles waar ze ja op moet zeggen zegt ze nee op en vice versa. Stiekem vind ik dat prachtig. Dat eigen willetje wat ze maar al te duidelijk heeft. En als ze tegen de tijd dat ze gaat puberen dat eigen willetje maar een beetje in de perken weet te houden…

Liefs, Anne

Hoe is jullie eetmoment? Heb je altijd inspiratie? En zo ja, waar haal je die vandaan?

 

« »

© 2017 Nummer 26. Thema door Anders Norén.