Het rauwe kantje aan rouw is dat het nooit weggaat. Met heel veel ups leef ik mijn leven maar er zullen altijd momenten zijn dat het wat minder makkelijk gaat. Een mooie foto, een herinnering die ineens voorbij komt.. het zijn allemaal aspecten van het ‘niet meer zijn’. ‘Gelukkig zijn er de herinneringen nog’. Ja, gelukkig wel maar het wrange is dat hoe meer tijd er verstrijkt hoe vager sommige herinneringen worden. Het pijnlijkste is dat er een punt komt waarop de belangrijke herinneringen die ik nu maak zonder haar zijn. Zij maakt dit niet mee. Ik heb nog een ton aan mooie herinneringen met haar, gelukkig maar. Haar spinaziequiche die verrukkelijk was. Ik streef er niet eens naar deze te maken want hij zal in het niet vallen bij die van haar. Haar geur.. ik zou hem uit duizenden herkennen. Haar perfect geëpileerde wenkbrauwen, haar lach.. Haar stem, wat zou ik die graag nog eens willen horen. Haar ‘ben je nou helemaal betoeterd’ waar ik menig keer om moest lachen.

Herinneringen maken is belangrijk, maar belangrijker nog is je leven leven zoals je wilt. Ik probeer het en ik geloof oprecht dat ik er aardig in slaag er iets moois van te maken maar toch.. 90 procent van de foto’s die ik maak maak ik met een achterliggende gedachte en 100 procent van wat ik hier schrijf is dat ook. Mocht er iets gebeuren dan hebben we dat in ieder geval nog. Want stiekem merk ik altijd het rauwe kantje van de rouw. Het kan namelijk ineens over zijn. Ik ben met een stuk meer gevoel gaan leven. Probeer er alles uit te halen maar soms, heel soms staat het even stil. Zo ook vandaag. Waar ik voor een outsider misschien heel gewoon over zal komen spookt het een beetje in mijn hoofd vandaag. Het zou haar 56e verjaardag zijn. Het mocht niet zo zijn. Soms bekruipt me de woede nog, het waarom, het zinloze waarom. Ook al weet ik dat het geen zin heeft om daar teveel over na te denken, het gebeurd. 12 augustus is haar dag, dat blijft. Zoals zij mijn moeder is en ik haar dochter. En terwijl ik dit schrijf voel ik zó die moederliefde, want man, wat is dat groots.

Maak er een mooie dag van !

Liefs, Anne

 

Don’t let it bring you down
There’s no need to hide
From feeling inside
You’ve got to hold on
And if you’re on your own
And the walls are closing
Remember the love
You’ve got to hold on