Dag lief meisje,

Vandaag schrijf ik je een brief. Een brief om te laten weten hoe bijzonder je voor me bent. Je zult het vast wel merken aan alle knuffels en kusjes die je van me krijgt maar ik voelde de behoefte om het op papier te zetten, tenminste

ik ga het proberen. Al 3 maanden lang mag ik ( en met mij vele anderen) genieten van je. Want wat ben je een prachtig wondertje. 20151002_120600Toen je nog in mijn buik aan het gymnastieken was probeerde ik me een voorstelling te maken van wie dat kleine mensje was. Wat was ik nieuwsgierig naar je! Je was in mijn buik al ontzettend aanwezig en ik kon je vanaf een week of 19 altijd voelen. Voor de 20 weken echo zijn we in het WKZ geweest. Spannend, want ze gingen naast alle standaard metingen kijken of jou hersenen wel ‘ gekronkeld’ waren en niet net zoals bij je tante Marieke, vlak. Diep van binnen was ik verschrikkelijk zenuwachtig. Gelukkig hadden we een hele lieve echoscopiste die direct naar je hersentjes keek. En hoewel ze nog geen 100% bevestiging mocht geven omdat je hersenen nog in aanleg waren, kon ze ons enigszins gerust stellen. 10 weken later mocht ik terugkomen en binnen no-time zag ik een soort van prachtige darmen op beeld tevoorschijn komen, je hersenen! Opluchting, dankbaarheid en rete-blij ( pardon!) Bij de 30 weken echo vertelde ze mij trouwens ook dat je al een echt matje in je nek had, een baby met haar dus! Ik probeerde te bedenken hoe je eruit zou zien, of je groot of klein  was en natuurlijk dè vraag.. ben je een jongen of een meisje. Vanaf het begin dacht ik al een meisje ( zoveel pit, dat kon niet anders haha) maar we wilden het niet weten dus je had je eigen geheimpje! Na lang, lang wachten.. ja, jij had niet zoveel haast, maakte jij mij zaterdagochtend 19 september moeder. Wauw, wat een knapperd was ( en ben!) je. Je werd op mijn buik gelegd en na 2 kleine huiltjes  heb je me eerst eens een tijdje aan gekeken met die mooie ogen van je. Wat was je papa ook trots, zijn lach kon echt niet breder hoor! Vanaf dat moment zijn we echt een team. Jij papa en ik! En meisje, wat ga je snel zeg. Zitten is het nieuwe liggen en je staat het liefst de hele dag op mijn schoot te trappelen. Je brabbelt ’s morgens de oren van mijn hoofd en ik hoef maar naar je te kijken en ik krijg een glimlach waar je u tegen zegt. ’s Middags als papa uit zijn werk komt vind je het nodig om een uurtje te ‘miepen’ maar hé begrijpelijk hoor want ineens word de aandacht verdeeld! Je bent een bijzonder meisje en tovert voor iedereen een gulle lach tevoorschijn. En nu ben je alweer 3 maanden. Ik ga weer bijna werken en jij zal dan de boel op stelten gaan zetten bij je opa’s en oma’s en op het KDV. Oh, wat zul jij verwend worden bij je opa’s en oma’s want wat zijn ook hun trots. Ja, je bent een geliefd poppetje! Ik probeer me de laatste dagen een beetje groot te houden, ik hoop niet dat je er teveel van merkt maar dit is niet de fijnste periode voor mij. Want naast de 2 lieve oma’s die je hebt heb je nog een andere lieve oma. Helaas woont ze niet meer bij ons op aarde en zul je haar niet ontmoeten. Later, als je groter bent zal ik je alles over haar vertellen, zodat jij een beetje een beeld kan krijgen wie die oma was. Weet je wat ik misschien wel het allermooiste aan jou vind? Dat er in jou lijfje ook DNA van oma zit. Ze leeft een beetje voort in jou. 20151027_104318Lief meisje, blijf nog maar een tijdje heerlijk onbezorgd baby, laat je knuffelen en ontvang alle kusjes. Brabbel maar lekker door en blijf je lach delen met iedereen. Ik hou van je, kus!