Daar is tie dan.. Misschien wel een van de meest besproken onderwerpen als je zwanger bent of net bevallen. Krijgt je baby de borst of de fles? Ergens is hier nog een taboe voor. Niet zozeer voor borstvoeding want volgens mij is dat het oudste drankje ever maar wel voor het feit òf je borstvoeding gaat geven of niet. Tegenwoordig is het hip om ‘melfies’( ja echt..) te plaatsen, dikke prima hoor, ieder zo z’n ding! Ik vind ze soms een beetje pijnlijk..niet dat ik ‘melfies’ zou plaatsen, niet echt m’n ding zeg maar, haha maar vooral de teksten die eronder worden geplaatst of de meningen die worden gegeven. ‘Borstvoeding is nu eenmaal beter als kunstvoeding, pro-borstvoeding, de beste voeding voor baby’s’ … Jaja, ik snap het wel hoor maar we zetten toch ook niet bij iedere foto van een hamburger dat je beter sla kunt eten? Afijn,bij deze mijn verhaal. Ik vond(vind) het een lastig onderwerp omdat het voor mij niet uitpakte zoals ik graag had gezien, dus misschien is dit een verduidelijking voor wat ik toch nog steeds een beetje voel.  2-gedoe

Voordat Nore geboren was had ik uiteraard een plaatje in mijn hoofd van hoe ik dit het liefst voor me zag. Een maand of 3 borstvoeding geven, dan langzaam aan afbouwen met hopelijk nog een ochtend en avondvoeding zodat ik op mijn werk niet hoefde te kolven en dan van lieverlee over naar flesvoeding. Dat was mijn ideaalplaatje en wellicht kon ik die nog wat bijschroeven met een paar weken/maanden (?) extra borstvoeding. Maar goed, dit had ik me dus bedacht voor Nore was geboren. Nore d’r geboorte verliep niet helemaal vlekkeloos, letterlijk. Ons dametje was het zat en voorzag het vruchtwater van een ander kleurtje waardoor ik in het ziekenhuis moest bevallen, prima daar viel nog wel mee te leven! ( alle credits naar het z’huis trouwens..ik had een superteam aan mijn bed!) Maar doordat madam een vruchtwaterkakkertje was wilde ze na haar geboorte niet drinken, ze was misselijk. Begrijpelijk, dus ik maakte me niet te druk. Dit hoefde ook niet want vanuit het ziekenhuis werd de kraamverzorgster geregeld, eentje die heel goed was met de borstvoeding. Ik moest, toen we Nore mee naar huis mochten nemen, achterin zitten en mijn pink in haar mondje doen zodat haar zuigbehoeftes wel ‘aanbleven’ . Zo gezegd zo gedaan en thuis aangekomen kwam onze kraamverzorgster ook bijna gelijk binnen. Dus we konden weer een poging wagen. Helaas had ik een klein driftkikkertje op de wereld gezet wat het ontzettend lastig vond om te drinken. Lukte het haar niet dan werd ze helemaal gefrustreerd wat natuurlijk ook niet de bedoeling mag zijn. Dit kleine meisje moest niet helemaal ‘over de rooie’ borstvoeding krijgen, dan zou het voor haar snel klaar zijn. Dus geduld Anne, geduld. Die hele dag hebben we meerdere pogingen gedaan maar dit lukt niet dus moesten we haar ’s nachts vingervoeden. We hebben ons best gedaan en vooral onze kraamverzorgster ( wat een geduld!) en een van de laatste dagen kreeg Nore het eindelijk een beetje door.da20863e322f7c230c79155b5a89bde6 Maar wat koste dit me letterlijk bloed, zweet en tranen. Tenenkrommend op de bank voeding moeten geven omdat het zo’n zeer deed, nee dat had ik van tevoren niet bedacht. Maar goed, ik kreeg tips dat de 1e 3 weken heftig waren en dat het daarna echt beter werd. Dus vol goede moed gingen we door. Maar na 3 weken werd het echt niet minder, na 4 weken merkte ik ook geen verschil en de 5e week was nog steeds even pijnlijk ( en pijn is toch een ander begrip geworden na een bevalling..) Met ruim 6 weken heb ik besloten te stoppen. Ik vond het onwijs moeilijk want ik wilde het zo graag maar ik besefte dat ik mezelf tekort deed. Tenslotte was ik a-relaxed tijdens te voedingen wat voor Nore vast ook niet meewerkte dus.. Hallo Hero! Wat was ik blij met die mogelijkheid en wat deed Nore het er gelijk stukken beter op! Mevrouw sliep beter, was vrolijker en dronk goed! Ik heb aardig uiteenlopende reacties gehoord van ‘ja, het doet bij iedereen zeer hoor’ tot ‘ dat je nog 6 weken hebt volgehouden is zo knap’ .. maar uiteindelijk ben ik vooral blij en trots op m’n kleine poppetje dat ze het zo goed doet. werken-kolven

Tja, ik vind het soms lastig dat ik dit doel dat ik voor mezelf had gesteld niet echt 100% heb kunnen realiseren, anderzijds ben ik blij dat ik heb doorgezet en niet na een week heb opgegeven. Nore groeit prima, is vrolijk en slaapt hartstikke goed. Ik denk dat het prachtig is als het borstvoeding geven lukt, een heel mooi en fijn moment met je kindje samen maar voor mij is het iedere keer weer genieten om Nore een flesje te geven. Pijnloos mijn kindje voeden vind ik prachtig en waardeer ik nog steeds ieder moment.

Hoe heb jij dit ervaren? Of wat zou je ooit willen, mocht het zover komen? Zou je tot het gaatje gaan of waag je je er al niet aan?